Verstilde herfsttuin bij de oude abdij in Drongen

Onlangs bezocht ik de oude abdij in Drongen, Vlaanderen. Hoewel we er met een gerichte doelstelling kwamen: het maken van een e-cursus voor ‘God zoekers’ gestoeld op de Ignatiaanse leest, kozen we in de middag voor een moment van bezinning, verstilling. De prachtige tuin, in herfsttooi gehuld, ondersteunde ons verlangen. We genoten van de lage, warme herfstzon waardoor de kleurtonen verdiepten. Daar waar de bladertooi al verdwenen was ontstonden bogen als gekroonde poorten. Het zachte licht bescheen de weg voor ons. De herfst als moment van verval in al haar schoonheid. Met de belofte van een nieuw begin straks in de lente. Knoppen reeds zichtbaar.

IMG_0421IMG_0432

 

Terug in de Abdij passeerden we de lijdende Christus aan een vervallen muur.
Zijn lijden… diepe verwondering, eerbied en ontzag.
Lijden….. realiteit in het leven van elke dag.

Het is bijna Kerstmis.
Immanuel, God met ons.
In zijn komst,
zijn leven, lijden, sterven,
met het zicht op de belofte van een nieuw begin:
Immanuel, God met ons.

Marianne Groenmarianne

Startte haar loopbaan als verpleegkundige.
Realiseerde een hospice voor palliatieve zorg aan terminaal zieken.
Na 30 jaar werkzaam geweest te zijn in diverse sectoren, rollen en functies, geniet zij van een sabbatical.

Volgde in Engeland een opleiding voor geestelijke begeleiding – Ignatiaanse traditie en deed de geestelijke oefeningen tijdens 30 dagen stilte wat diepe indruk op haar maakte. lees ook artikel stilte is het medicijn voor de ziel ‘de nieuwe koers’ 092012
Werkt als retraitebegeleider (vrijwilliger) voor De Spil.