Visie en inspiratie

Sinds 2008 ben ik (Marianne Groen) als vrijwilliger betrokken bij De Spil, een oecumenisch retraite centrum met een Christelijke identiteit. Mijn professionele ontwikkeling volgde een bochtige route van zorg naar onderwijs en tenslotte kwam ik terecht in de toegepaste wetenschappen. Na de ontdekking van de schitterende combinatie van stilte en bezinning ging ik naar Engeland  voor een vorming in de geestelijke begeleiding  (Ignatiaanse traditie) die ik in Nederland met theologisch-pastorale opleiding afrondde

Visie en Inspiratie

Mijn visie en inspiratie voor het werk dat ik in 2012 onder de naam van ‘heeljehartenziel.nu’ ben gestart, liggen in elkaars verlengde. Ze hebben te maken met mijn levensgeschiedenis en de ontdekkingen die ik daarin deed. Dat verhaal wordt  enerzijds gekenmerkt door de  onvolkomenheid van het leven waaronder verlies en verdriet. Anderzijds waren er mooie en vreugdevolle perioden. Ik legde mijn weg met ‘vallen en opstaan’ af. Goddank deed ik heilzame ontdekkingen die ik aandacht en ruimte gaf. Daardoor konden ze dieper doorwerken en herstel brengen. Ik merkte dat daar geduld voor nodig is. Dat vraagt wat uitleg.

Het beeld van een bloem met haar hart, blaadjes, stengel en wortels helpt mij om mijn visie en inspiratie makkelijker te verwoorden. Als ik naar een bloem kijk wordt het eenvoudiger om te spreken over ‘groeien’, ‘tot bloei komen’, ‘je hart openen’ en haar kwetsbaarheid tonen zoals dat bloemen vaak kenmerkt. Maar ook: ‘anderen toelaten’ om te genieten (van de honing) en ‘je leren toewenden naar je levensbron (licht en water).  Verrassend genoeg is er misschien die onverwachte toegift van het naseizoen: een vrucht in welke vorm dan ook.

Toewenden van het ‘hele hart’

Zelf geniet ik enorm van bloemen. Als ik de passiebloem bekijk die op dit moment in mijn tuin bloeit dan bewonder ik de kleuren, vormen en details. Prachtig. De Engelsen hebben zo’n mooi woord om dat samen te vatten: ‘delicacy’: fijngevoeligheid en teerheid die in zichzelf een gevoel van schoonheid oproepen. Die vragen om een bepaalde benadering.

Het is niet moeilijk om de overstap naar je eigen hart te maken. In Spreuken (4:23) staat een bijzondere aanwijzing voor de omgang met je hart: ‘keep vigilant watch over your heart, that’s where life starts.’ (The Message). Met waakzaamheid toezien op je hart, het beschermen. Het hart als plek waar leven haar oorsprong heeft.  Dat klinkt als ‘van levensbelang’ en roept de vraag op: wat is je hart eigenlijk?

Vaak zetten we de betekenis van ons ‘hart’, waarmee we het voelen en de emoties duiden, tegenover dat van ons ‘hoofd’, waarmee we rationele keuzes maken. Vooral als we niet goed bij ons gevoel kunnen komen en blijven steken in ons denken en redeneren. Ik heb dat ook ervaren. Maar het Hebreeuwse woord voor hart is ‘lef’ of ‘levav’, zoiets als de kern van je innerlijke leven, het omvat zowel je ziel als je verstand. Eigenlijk is hart een grenswoord, een symbool dat staat voor iets wat moeilijk te verwoorden is. In het hart komt het wezen, de essentie, kortom het ‘hele menszijn’ tot uitdrukking. Als ik mijzelf wil aanduiden, dan wijs ik op mijn hart.

Als we moeite ervaren, ons leven wordt getroffen door lijden en verdriet dan spreken we in termen van een ‘gebroken hart’ of een ‘verscheurd hart’.

In het hart schuilt het ‘Grote Verlangen’, waarnaar vele dichters, denkers en schrijvers (o.a. C.S. Lewis) al eeuwenlang verwijzen. Daarmee worden je diepste motieven en drijfveren aangeduid die je helpen om tot je recht te komen: zoals oorspronkelijk door de Schepper is bedoeld. Augustinus (kerkvader 4eeeuw) verzucht: ‘onrustig is het hart tot het rust vindt in God’. Mooie woorden maar hoe werkt dat? In het joodse Sjema roept JWHW de mensen op tot liefde met het hele hart, de hele ziel en alle krachten (Deut. 6:5). Die Liefde laat zich gelukkig niet dwingen maar wacht geduldig en (ver)leidt tot een vrijwillige omkering en toewijding.  Alles in jou als mens mag daarin meedoen. Niet alleen de kanten waar je tevreden over bent of… pas als je tevreden bent. Maar juist de realiteit van elke dag met je gebrokenheid, dat wat schuurt of pijn doet. Walter Burghardt vat deze houding prachtig samen in zijn omschrijving van gebed als: ‘a long loving look at the real’ (Martin, 2010, p. 86). Pas dan kan de heilzaamheid van Gods liefde haar genezende werk doen.

Mijn verlangen is dat jij als ‘mens onderweg’ met je hele hart en ziel mag leven zoals je door je Schepper bent bedoelt. Dat je mag groeien in heelheid, dat je leert om goede keuzes te maken, je te richten op het Licht, je tot bloei mag komen en vrucht mag dragen tot zegen van de mensen om je heen.

Waarden en talenten als bloemblaadjes

Misschien is het wel aardig om in de symboliek van de bloem te blijven en mijn waarden en talenten te omschrijven als de bloemblaadjes rondom het hart. Waarden die mij als mens in mijn werk kenmerken zijn: eerlijkheid (authenticiteit), inlevingsvermogen, fijngevoeligheid, vertrouwelijkheid, veiligheid, openheid, gelijkwaardigheid, (een verlangen naar) groei in deskundigheid en toewijding.

Anderen typeren mij met talenten als: iemand met compassie, gevoeligheid, mildheid en geestelijke gastvrijheid; een goed luisteraar, verbinder en inspirator.

In mijn werk ga ik vertrouwelijk om met jouw informatie (VOG) en voldoe ik aan de (beroeps) of gedragsstandaard voor geestelijk begeleiders.